- Met een even ziek kind als daarvoor keerden de ouders met Luka terug naar Georgie. Alleen het ingezamelde geld was op en een trip naar Europa leek ver weg.

 - Ik van mijn man hoorde over Luka toen hij mij had gevraagd op internet uit te zoeken waar de benodigde behandelingen werden gegeven. Op het moment dat ik het verhaal van Luka kende heb ik besloten om Luka te helpen. Je kunt niet iedereen helpen maar wel zoveel mogelijk de mensen die op je weg komen.

- Ik ben op zoek gegaan naar Ziekenhuizen waar de benodigde behandeling verricht kon worden. In mijn zoektocht ben ik vele behulpzame mensen tegengekomen waaronder Abby White van de Daisy Oogkanker Stichting, Dokter Perukelar Manoj van het Kinderziekenhuis in Birmingham en zijn team, Dokter Gregor Willerding van het ziekenhuis in Berlijn.

- De zoektocht was lang en het resultaat was beperkt: Alleen in Birmingham was men bereid Luka te behandelen - de apparatuur was aanwezig, geen wachtlijst en een arts die zeer vakkundig was. In Berlijn kon Luka niet behandeld worden omdat de specialist net was vertrokken, en op andere plekken waren er wachtlijsten en kreeg ik meestal uberhaubt geen antwoord. In Nederland wilden ze Luka niet aannemen als patient omdat hij al een chemo behandeling achter de rug had en dit zou in zijn nadeel zou kunnen werken (dus is niets doen beter??). Kortom, de weg leek alleen maar naar Birmingham te gaan.

- Dankzij Sandra Roelofs kwam onze noodkreet om financien voor de behandeling voor Luka bij de juiste personen binnen het ministerie van Gezondheid in Georgie terecht en van het ministerie kreeg Luka uiteindelijk pound 4000 ter beschikking - alleen uit te geven aan behandelingen. We hadden echter meer nodig want een enkele behandel sessie koste in Birmingham het veelvoudige.

- Om mij te helpen bij het inzamelen kreeg ik dankzij Nick van Veen en Bram Biesterveld deze website en startte ik deze inzamelactie.

- Iedereen die ik kende ontving periodiek een mailtje van mij en velen van hen hebben gestort en sommigen hebben heel erg gul gestort! Onbekenden zijn spontaan inzamelacties gestart en de vuurwerkgroep heeft op deze manier een mooie donatie gedaan.

- De website bracht echter niet voldoende op om naar Birmingham te kunnen.

- De tijd verstreek en de nood werd groter want de kanker in het oog groeide. De ouders hadden onvoldoende middelen om de speciale scans te maken waaruit de conditie van de ogen duidelijk werd. Mijn man en ik hebben geld gestuurd naar Tbilisi om deze scan te kunnen maken. De uitkomsten werden er niet minder verontrustend op maar we stonden machteloos vanwege het geld.

22-03-2011 Onze al lang geplande vakantie naar Tbilisi stond voor de deur. Mijn man vertrok al in maart. Mijn zoontje en ik zouden in April vertrekken. 

In de hoop dat Luka op een of andere manier toch nog naar Birmingham kon afreizen hielden we lange tijd een slag om de arm - mijn man zou de familie bijstaan in Birmingham.

Uiteindelijk ging onze reis naar Tbilisi gewoon door omdat het niet realistisch bleek te verwachten dat Luka naar Birmingham zou gaan.

07-04-2011 Ik heb best opgezien tegen de ontmoeting met het gezin Nijaradze omdat ik niet in staat was geweest de hoop om te zetten in acties.

12-04-2011 In Tbilisi hebben we Luka thuis opgezocht. Zijn huis, een kamertje ter grote van een paardebox, met daarin twee bedden, een kast en een bureautje. Ze hadden veel vochtoverlast door de muren. Naast hun kamerje lagen nog twee kamerjes waar de hospita en haar zoon leefden. Luka Nijaradze woonde in die ene ruimte samen met vader en moeder, en zijn oudere broertje en zusje.

14-04-2011 We hebben met Luka het ziekenhuis bezocht. De kanker bleek weer gegroeid maar niet erg, leek het. De oogarts, Dato Enukidze, heeft de familie al die maanden zonder enige bezoldiging behandeld. Zonder hem was Luka ook niet in Odessa beland. 

Maar de vooruitzichten waren niet goed. De arts stond erop dat Luka weer behandeld zou worden met chemo maar een behandeling in Birmingham konden we nog steeds niet betalen. Dus stelde de arts voor dat Luka zou terugkeren naar Odessa... 

Ik heb toen wel mijn zorg uitgesproken over het vervolg na Odessa, omdat ik voorzag dat de familie zodra het geld op was weer weg zou worden gestuurd naar Tbilisi zonder dat hun zoontje zou zijn genezen. Ondertussen stond het leven van het kind wel op het spel en zijn leven redden was wat we ten koste van alles moesten doen!

15-04-2011 De volgende dag kregen we bericht van de arts. De oncoloog in Odessa had de foto's van Luka bekeken en wilde dat hij meteen terugkeerde naar het ziekenhuis in Odessa. En ze had verteld dat er in Donetsk een kliniek was waar ze sinds kort de speciale chemobehandelingen in het oog wel konden verrichten.

15-04-2011 Dit nieuws was een groot wonder voor mij. Na al die tijd zoeken en hopen bleek de oplossing toch weer in Oekraine te liggen. En de behandeling was veel goedkoper. Het leek erop dat het geld van het ministerie voldoende zou zijn.

19-04-2011 Toen ik samen met Sandra Roelofs bij een gezamenlijke vriendin op bezoek was gaf Sandra mij een al eerder aangekondigde envelop voor Luka met daarin Euro 500 van haar eigen geld.

25-04-2011 Van het door ons ingezamelde geld en het bedrag van Sandra hebben we voor de familie tickets naar Odessa gekocht. Maar we hebben ook geld gegeven opdat ze thuis alles konden afronden: de twee andere kinderen moesten naar oma in Svanetti (anderhalve dag reizen van Tbilisi), de huur van het huis moest worden opgezegd en de spullen in de opslag, er moesten wat medische verslagen worden gemaakt voor de arts in Odessa met daarin de uitslagen van de bloedtest van Luka en zijn moeder, die ze op dat moment lieten doen. Het resterende bedrag hebben we cash overhandigd.

De dag van Orthodox Pasen is het gezin per vliegtuig naar Odessa afgereist. En toen werd het een tijdje stil....

02-06-2011 Luka wordt in Odessa eerst behandeld zoals hij daarvoor chemokeuren kreeg. Het waarom van deze behandeling is mij nog steeds niet duidelijk. Dokter Dato Enukidze is zelf ook naar Odessa gekomen en bleek ook allerminst blij met de behandeling. Het gezin heeft al het cash ontvangen geld geinvesteerd in deze behandeling.

02-05-2011 Luka's vader en moeder zijn in contact gekomen met andere Georgische ouders van kinderen met dezelfde ziekte die in hetzelfde ziekenhuis verblijven. Met twee andere gezinnen huren ze nu een onderkomen en de vader van een van de kinderen heeft Murtazi (vader van Luka) meegenomen naar een plek waar hij werkt en hij deelt zijn werk met Luka's vader zodat beiden een beetje inkomen hebben.

01-06-2011 De 4 Chemobehandelingen zijn achter de rug en hebben geen positief effect gehad. De kanker is gegroeid en het is heel jammer dat Luka niet meteen naar Donetsk is gegaan. Ook Luka's Georgische oogarts is ontevreden over de gang van zaken. Luka heeft nu 2 weken rust.

14-06-2011 Het ziekenhuis in Donetsk deelt ons mede dat alleen Oekrainse kinderen voor een behandeling in aanmerking komen. Luka kan alleen behandeld worden als Georgie hiervoor een speciaal verzoek doet. Dit is een enorme tegenvaller.

17-06-2011 Omdat Luka's weg naar het ziekenhuis wederom dood lijkt te lopen, neem ik weer contact op met Sandra Roelofs in de hoop dat zij weet hoe wij verder kunnen. Zodra zij van mij hoort vraagt ze om het telefoonnummer van Luka's ouders en nog geen uur later krijgt Murtazi (Luka's vader) een telefoontje van de Georgische eerste minister. Zij bespreken de te maken stappen: Murtazi moet naar Kiev reizen om daar op het ministerie de benodigde formulieren in te vullen.

20-06-2011 Omdat Murtazi geen geld heeft voor deze reis hebben we een deel van het overgebleven bedrag van de rekening dmv Western Union naar Odessa verstuurd. Op dit moment is hij onderweg naar Kiev.